Altijd aangename momenten bij contactkoor De Puzzel in Harelbeke

Al meer dan een jaar nu wordt in het OCMW-woonzorgcentrum (WZC) van Harelbeke ‘Ceder aan de Leie’ gewerkt met de methodiek van De Stem van ons Geheugen en de sfeer tijdens de bijeenkomsten van contactkoor De Puzzel is altijd prima. Ook vroeger werd er in Ceder aan de Leie gezongen, maar nu hebben zij een duidelijker doel namelijk contact leggen met de bewoners en hen alert houden. En dat lukt ook aardig.

Bij vroegere zangsessies met de bewoners van WZC Ceder aan de Leie was er voor die activiteit geen structuur of doel.  Zo een jaar geleden, zag Els Vandekerkhove, animator bij Ceder aan de Leie, op tv een programma over De Stem van ons Geheugen en zij besloot om een contactkoor op te richten en de voorgestelde methode als leidraad te nemen voor de zangactiviteiten. In het woonzorgcentrum, zijn er nu ook meer mensen met dementie dan vroeger en de nood aan aangepaste activiteiten is groot.

Elke maand wordt er gezongen: één keer met ongeveer 20 bewoners van De Loft, een afdeling waar mensen met lichte(re) vormen van dementie en andere ouderen samen verblijven een één keer met de10 tot 15 bewoners van De Bries, een afdeling waar mensen verblijven die in een verder gevorderd stadium van dementie zitten. De liedjes komen ook, maar niet alleen, uit het liedtekstboek van De Stem van ons Geheugen. In het begin kiest Els voor rustige liedjes en het ritme wordt langzaam wat ‘wilder’. Eindigen gebeurt steevast met een liedje in het plaatselijke dialect. De sfeer is altijd leuk, ontspannen en gezellig, wat Els trouwens heel belangrijk vindt: “Nog nooit heb ik met een slecht gevoel een bijeenkomst van De Puzzel afgerond.“

De andere bewoners en de medewerkers steken wel eens het hoofd binnen en zingen een stukje mee en aan de beide bijeenkomsten nemen ook een paar vrijwilligers en familieleden deel. Er is trouwens  altijd plaats voor mensen die gewoon komen luisteren, of die bijvoorbeeld alleen met een stokje het ritme kunnen meespelen. Ook zij vinden het heel fijn. Heel belangrijk is dat we tijdens het zingen bewust contact leggen: even aanraken, oogcontact maken, wiegen zwaaien, schouders aanraken, over de handen strijken,… om zo de deelnemers alert te houden. Iedereen is echt positief en enthousiast. Met instrumenten werken, heeft Els ook al geprobeerd, maar dat gaat wat moeizamer en de bewoners zijn soms sneller afgeleid.

Dat contactkoor, dat blijven ze in de Ceder aan de Leie zeker doen. Veel veranderen wil Els niet. Misschien wel ook de bewoners van twee andere afdelingen erbij betrekken, maar dat is soms nog wat moeilijk omdat de confrontatie met deze groep mensen vaak nogal groot is. Ook optredens buiten het vertrouwde milieu zijn er bewust niet bij.

No geen commentaren

Leave a Reply